...Be with 'MYSELF'...

 

Listen, today makes it a year
Don't you think it's time that you made it clear
You gotta get on your biz
Tell me what it ain't or what it is
I can handle it

I've had it up to here
I don't wanna pressure you dear
I've sent back to back dudes
Away from my door
Thinking I was spoken for
Not anymore

And I'm tired
I'm tired
I'm tired
Of being your
(Your) Unofficial girl
Unofficial girl
And I'm tired
I'm tired of trying
(Ooh but I'm still your)
I'm still your unofficial girl

(You gotta learn to love me)
You gotta love me in the light and the dark
You gotta give me, give me
All of your heart
I wanna be your official girl
Said I wanna wanna wanna be your (Be your)
Official girl
I wanna be your official girl
I wanna be your official girl
Official girl (Official girl) 


If you keep this up there's bound to be a mess cuz I ain't really like duress
Put to the test I could surely pass
You better do the math
I'm so stylish
So bossy
It'd be ashamed to say you lost me
But if you want that
It's a wrap
And I won't look back
(And I won't look back)


And I'm tired
I'm tired
I'm tired
Of being your
(Your) Unofficial girl
Unofficial girl
And I'm tired
I'm tired of trying
(Ooh but I'm still your)
I'm still your unofficial girl

(You gotta learn to love me)
You gotta love me in the light and the dark
You gotta give me, give me
All of your heart
I wanna be your official girl
Said I wanna wanna wanna be your (Be your)
Official girl
I wanna be your official girl
I wanna be your official girl
Official girl (Official girl)



You better act right
I'm two seconds from being out the door



Said I won't be with you unofficially anymore
And I can't make you choose
Long as you're cool on knowing you're bout to blow a good thing
And I ain't making ultimatums I'm'a tell you this verbatim

And I'm tired
I'm tired
I'm tired
Of being your
(Your) Unofficial girl
And I'm tired
I'm tired of trying
I'm still your (Your) unofficial girl

(You gotta learn to love me)
You gotta love me in the light and the dark
You gotta give me, give me
All of your heart
I wanna be your official girl
Said I wanna wanna wanna be your (Be your)
Official girl
I wanna be your official girl
I wanna be your official girl
Official girl (Official girl)

 

 

Hurry up and wait
So close, but so far away
Everything that you've always dreamed of
Close enough for you to taste
But you just can't touch

You wanna show the world, but no one knows your name yet
Wonder when and where and how you're gonna make it
You know you can if you get the chance
In your face as the door keeps slamming
Now you're feeling more and more frustrated
And you're getting all kind of impatient waiting

[Chorus:]
We live and we learn to take
One step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love
It's gonna happen and it's
Supposed to happen that we
Find the reasons why
On step at a time

You believe and you doubt
You're confused, you got it all figured out
Everything that you wished for
Could be yours, should be yours, would be yours
If they only knew

You wanna show the world, but no one knows your name yet
Wonder when and where and how you're gonna make it
You know you can if you get the chance
In your face as the door keeps slamming
Now you're feeling more and more frustrated
And you're getting all kind of impatient waiting

[Chorus:]
We live and we learn to take
One step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love
It's gonna happen and it's
Supposed to happen that we
Find the reasons why
On step at a time

When you can't wait any longer
But there's no end in sight
It's the faith that makes you stronger
The only way you get there
Is one step at a time

[Chorus:]
Take one step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love
It's gonna happen and it's
Supposed to happen that we
Find the reasons why
On step at a time

[Chorus:]
One step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love
It's gonna happen and it's
Supposed to happen that we
Find the reasons why
On step at a time

 

 

 - Credit -
Artist: Jordin Sparks
Song: One Step At A Time

 

 

ต่อจากเมื่อคราวที่แล้ว.....ก็หายไปนานเหมือนกันอ่าเนอะ ^ ^"

ว่าแต่ตอนนี้...มีงานทำแล้ว....เย่ๆๆๆ :D

 

 

ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่คิดว่า..."น่ายินดี"..แต่ไปทำได้ไม่ถึง 2 สัปดาห์ดีเลย...ก็ต้องหยุดงานยาววววว~~~

เนื่องจากความซุ่มซ่าม..ไปเดินสะดุดขาเก้าอี้ที่บ้าน....นิ้วเท้าหัก -*-3

หมอบอกห้ามใช้เท้าเดินมากๆอย่างน้อย 3 สัปดาห์....ตอนนี้เลยนอนอืด..ตีพุงไปวันๆ

นอนพัก...กินข้าว...กินยา..นอนพัก...เล่นเน็ท..กินข้าว...เล่นเน็ท..กินยา...นอนพัก

เจริญเติบโต...สมบูรณ์กันเลยทีเดียว....  (T^T)

 

 

 

อยู่บ้านนานๆ....ก็เลยเกิดอาการเบื่อ..เซ็งป่อย..เข้าอีหรอบเดิมเหมือน blog อันที่แล้ว

แต่มีบางอย่างเปลี่ยนไป....หือ..เปลี่ยนไปในทางไหนดีน้า~~~

 

 

ความรู้สึกที่กำลังจะเปลี่ยนไป....

ความรู้สึกของฉัน..มีบางส่วนที่อยากให้เหมือนเดิม....

และมีบางส่วนที่อยากให้เปลี่ยนไป....สำหรับใครบางคน

 

 

ส่วนที่อยากให้อยู่...คือความรู้สึกดีๆทั้งของฉันและของใคร..ที่เรามีต่อกัน

เอ๊ะ....จริงๆแล้วใช้คำว่า "เรา" ไม่ได้หรอก...เพราะไม่ได้เป็นอะไรกัน

แต่สิ่งที่อยากเปลี่ยน.....คือไม่อยากชอบจนเกลียด!?!?!?

เลยอยากหยุดความรู้สึกนั้นไว้..ก่อนที่มันจะเปลี่ยน

 

 

หลายครั้งที่ฉันบอกว่าฉันเลือกเอง....แต่บางทีทางเดินที่ฉันเลือก..มันอาจไม่ดีแล้วก็ได้

หากทางเดินที่ฉันเลือก...มันเป็นทางที่มีแต่สิ่งที่ทำร้ายตัวเอง...ฉันคงเดินต่อไปไม่ไหว

ฉันจึงต้องเดินกลับไปที่จุดเดิม...และเปลี่ยนทางเดินของฉันใหม่

แต่ฉันก็ไม่ได้บอกว่ามันเป็นเส้นทางที่ทำร้ายฉันอย่างเดียว...

ทางที่เดิน...ทำให้ฉันรู้จักอะไรมากขึ้น..แต่มันก็ทำร้ายความรู้สึกของฉันเหมือนกัน

เส้นทางที่ยากแบบนี้....การที่ฉันจะเป็นฉัน...และการหวังที่จะเป็น "เรา" มันคงเป็นไปไม่ได้

 

 

 

 

 

ไม่อยากพูดอะไรให้ใครเข้าใจ....เพราะสิ่งที่ฉันกำลังพยายามอยู่ตอนนี้...

มันกำลังเป็นไปได้ด้วยดี....และทุกๆคนก็เห็นเหมือนกันว่าฉันทำถูกแล้ว..

 

 

สำหรับ "วันหนึ่งวัน" ตั้งแต่วันไหนไม่รู้...แต่จนถึงวันนี้...และต่อจากนี้

จะเป็นวันหนึ่งวันที่เปลี่ยนไป...จะเป็นวันที่มีการเริ่มต้นใหม่..

จะเป็นวันหนึ่งวัน.....ของฉัน..

 

 

อยากได้งานทำแล้วน้า~~~

 

 

ช่วงนี้อากาศร้อนจัง...ร้อนจนแทบบ้า

กลายเป็นว่า..อากาศและอารมณ์มีความสอดคล้องกันจริงๆ -*-3

 

 

..เฮ้อ..~~

 

ก็ไม่รู้..ฉันบ้าอะไร..

วันนี้เป็นวันพุธที่ 2 เมษายน 2551..ทำไมเวลาผ่านไปเร็วแบบนี้นะ....

 

ตอนนี้ถ้าเป็นเมื่อก่อน..ก็จะเรียกว่าปิดเทอมใหญ่...แต่ว่าตอนนี้ล่ะเค้าเรียกว่าช่วงอะไร?????

ช่วงที่มีแต่ความสับสนที่สุดในชึวิต...เรียนจบแล้วจะไปทำอะไร....หางานแล้วแต่ยังไม่มีที่ไหนติดต่อกลับมา....

 

ก็รู้ว่าเรื่องอย่างนี้มันอาจต้องใช้เวลา...แต่ช่วงนี้กลับกลายเป็นคนที่ไม่ค่อยมี "ความอดทน" เอาซะเลย

กลายเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเอง..พอไม่ได้ดั่งใจก็หงุดหงิด..พาลคนอื่น..และมีความรู้สึกว่าอยากอยู่แค่คนเดียวเงียบๆ

หากมีใครมาพูดคุยด้วย..ก็จะอยู่ด้วยได้ไม่นานนัก....ฉันเป็นอะไร...

 

ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้เป็นมากขนาดนี้...แต่ทำไมช่วงนี้มันอาการหนักสุดๆ

เกลียดการเข้าสังคม...เกลียดการคุยโทรศัพท์...เกลียดเวลาที่มีแต่คนมาวุ่นวายกับชีวิต

....ฉันเป็นอะไร....

 

ทั้งๆที่ชีวิตนี้..ก็ไม่ได้มีคนเข้ามาพูดคุยสังสรรค์หรือติดต่อด้วยอยู่ตลอดเวลาจนทำให้รู้สึกว่ารำคาญ..

จริงๆแล้วเป็นคนที่มีเพื่อนน้อยและพูดคุยรู้จักกับคนอื่นไม่มากนัก...กลับยิ่งรู้สึกไม่อยากคบค้าสมาคมกับใครเข้าไปอีก...

จะว่าเป็นโรคซึมเศร้า..ก็คงไม่น่าใช่เพราะอาหารก็กินปกติ..นอนพักผ่อนก็มากกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัว..

แสงแดดก็พบเห็นซะจนจะเกลียดมันเข้าไปอีกอย่างหนึ่งแล้ว....

...สาเหตุเพราะคงอยู่คนเดียวมากเกินไป..

 

อะไรที่เป็นการอยู่มากกว่า 1 คนจะรู้สึกอึดอัด...

บางครั้ง..จะทำตัวเหมือนว่าอยู่คนเดียวทั้งๆที่มีใครหลายๆคนก็อยู่ด้วยกันกับฉัน...ฉันนิสัยไม่ดีใช่ไหม?

 

 

จริงๆแล้ว...ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลย.....จริงๆนะ...

 

เหลือเวลาเรียนหนังสืออีกเพียงแค่ 2 สัปดาห์เต็มเท่านั้น.....อะไรจะผ่านไปรวดเร็วได้ขนาดนี้....

 

แต่ 2 สัปดาห์ที่ว่านี้....ก็หนักเอาการ...ไหนจะงาน...ไหนจะสอบ..ไหนจะ Present...ไหนจะ Class Work.....มากมาย....((จะตายอยู่แล้วเหอะ!!!)) แต่พอหมดเดือนภุมพาพันธ์ไปแล้ว....ก็จะมีสอบตามตารางแค่ 2 วัน คือวันที่ 11 และ 12....อืม...ยังพอมีเวลาอ่านหนังสือนี่เนอะ...((ทีนี้ก็นั่งอ้อยอิ่งไปเรื่อยเปื่อยไม่ยอมอ่านหนังสือไม่ได้แล้ว -*-3)) เพราะ 2 วิชานี้จริงจังสุดๆ ((จริงจังเฉพาะตอนสอบอ่าดิ....ไอตอนเรียนน่ะ..ชิ๊วชิว..โดดจนนับไม่ถ้วน!!)) แต่เอาเป็นว่า....เรียนจบแล้ว...จะไปทำอะไรดีหนอ????

 

 

จะว่าไปตอนนี้ก็ยังไม่เริ่มไปหางานหรือไปสัมภาษณ์งานที่ไหนเลยซักแห่ง....((อะไรจะนั่งนิ่งนอนใจได้ขนาดนี้ฟระ? -*-)) ว่าง่ายๆ....resumeหรือประวงประวัติอะไรก็ยังไม่ได้ทำซักอย่าง.....ก็กะว่าจะรอให้การสอบ Final ผ่านไปก่อน...อย่างอื่นค่อยว่าทีหลัง...((สรุปว่าชิวเกิ๊นนนนน))

 

 

เรื่องการเรียนผ่านไปแล้ว....((เรียนบ้างเล่นบ้างเป็นปกติ..แต่จะเน้นเล่นมากกว่า 555++)) แต่ถ้าพูดถึงชีวิต...ในตอนนี้ก็จัดว่าอยู่ในเกณฑ์สดใสดี....เหมือนสีส้มเลย ^ ^ ก็อยากให้เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ....ถึงจะไม่หวือหวามากมาย...แต่ก็สบายใจดี...

 

 

ต่อจากนี้....จะไปสมัครงานอะไร...จะได้งานอะไร...ทำที่ไหน....ได้ทำเมื่อไหร่....ก็ต้องรอดูกันต่อไป.....เนอะ!! ^ ^

 

 

 

 

P.S. ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจดีๆที่มีให้กัน....

 

 

 

 

We're the new face of failure
Prettier and younger but not any better off
Bullet proof loneliness
At best, at best

Me and you
Setting in a honeymoon
If I woke up next to you

 

The best way
To make it through
With hearts and wrists intact
Is to realize
Two out of three ain't bad
Ain't bad

 

 

Thanks - FALL OUT BOY

หมดสอบกลางภาคครั้งสุดท้ายในชีวิตนักศึกษาชั้นปริญญาตรีไปแล้ว......ที่เหลือ...คือการสอบปลายภาคหรือที่เรียกว่า "สอบไล่" จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.....เป็นครั้งสุดท้าย....พิมพ์ไป..อ่านไป...แล้วรู้สึกว่า "ใจหาย"........เวลานั้นผ่านไปโดยไม่รู้ตัว...เรียนไปเรียนมา...อ้าว.....กูจะเรียนจบซะแล้ว!!!!!

 

 

...ช่วงนี้ก็มีเรื่องผ่านเข้ามาเช่นเคย.....หนึ่งวันผ่านไป...เกิดเรื่องต่างๆมากมาย...มีทั้งเรื่องที่ทำให้เครียด...เรื่องที่อยู่ๆก็ทำให้ยิ้มได้โดยไม่รู้ตัว....เรื่องที่ทำให้คิดมาก....เรื่องบางเรื่องที่ผ่านเข้ามาแล้วจำไม่ได้....เรื่องบางเรื่องที่คิดว่าคงจะไม่ลืมไปอีกนาน....และเรื่องอีกหลายเรื่องที่เป็นความทรงจำของวันนั้นๆ....เรื่องที่ควรจำและไม่ควรจำ.......ทำไมชีวิตคนเราถึงได้มีเรื่องราวต่างๆมากมายขนาดนี้นะ?????  

 

..ไม่ได้คิดว่าการมีเรื่องมากมายในชีวิตเป็นเรื่องไม่ดี....แต่การมีเรื่องมากมายในชีวิต.....สอนให้เราคิด....เป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีที่จะนำไปประยุกต์กับเรื่องที่จะเกิดในอนาคต....เป็นความทรงจำที่มีประกายสดใสในมุมมืดของบางวันที่ใจเหนื่อยล้า...อยากพัก......บางทีการคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านมา..อาจทำให้ชีวิตในวันนั้นมีพลังขึ้น....ก็เป็นได้...

 

พูดถึง "เรื่อง" มาเยอะ...เพราะตอนนี้มีเรื่องที่ไม่ค่อยเข้าใจ....ในความรู้สึกบางทีก็เหมือนจะใช่.....แต่ในบางทีบางเวลา...บางความรู้สึก...มันไม่ใช่.......เป็นความรู้สึกที่คลุมเครืออีกแล้ว....การคิดไม่ออก....แก้ไม่ตก...หาทางไม่ได้....เป็นเรื่องปกติ..เฮ้ออออออ~~~

 

สรุปว่าคิดไปก็เท่านั้น.....ความรู้สึกเปลี่ยนไปตามอารมณ์....และอารมณ์ทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนไป....หากคิดว่าใช่....ก็จะอารมณ์นึง....หากคิดว่าไม่ใช่...ก็อีกอารมณ์นึง...ในทางกลับกัน..อารมณ์หนึ่งอาจคิดว่าใช่...แต่ในอีกอารมณ์หนึ่ง...อาจคิดว่าไม่ใช่....

 

สิ่งที่คิดได้ตอนนี้.....คือ "ความว่างเปล่า" สำหรับเรื่องนั้น...และเรื่องนี้....เรื่องที่คิดไม่ตก....เรื่องที่เลิกคิดไม่ได้......และเรื่องที่ไม่อยากเลิกคิด?????

 

....อยากชัดเจนมากกว่านี้.....เพียงแต่คิดว่ายังไม่ถึงเวลาที่จะทำให้ชัดเจน......

หลังจากปีใหม่มาแล้ว....อาการขี้เกียจเริ่มครอบงำ (- -"3

 

เหตุเพราะได้หยุดนานไปหน่อย....เหอเหอ....ทุกวันผ่านไปเหมือนเดิม....โดดเรียนเป็นปกติ...ทำงานไม่ทันเป็นปกติ...ไปเรียนสายเป็นปกติ....อ๊ากกกกกกกก~~  ทำไมเป็นแบบนี้...???? แต่อย่างน้อย...สิ่งดีๆที่ขอพรตอนปีใหม่นั้น...ก็เริ่มปรากฏให้เห็นแล้ว... ^ ^

 

วันที่ 3 ขณะที่ตั้งใจไปเข้าเรียนวิชา PY 226 อย่างรีบเร่ง...((น่าแปลกที่วันนั้นไม่ไปสาย -*-)) เดินขึ้นไปบนตึกปุ๊บ..ถึงกับชะงัก...มาเสียเหงื่ออีกแล้ว!!!  อาจารย์งด sec ไม่บอกไม่กล่าวซะงั้น....เลยเดินไปห้องคอมที่ตึกคณะอีกฝั่งนึง...ขณะที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดก็มีโทรศัพท์เบอร์แปลกๆโทรเข้ามา..ปรากฏว่าเป็นเบอร์จากนิตยสาร Ray... โทรมานัดวันให้ไปถ่ายรูป!!!  ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง...ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ..((เพราะไปถ่ายมาแล้วอ่าสิ  -*-)) สรุปว่าพี่เค้านัดให้ไปที่ studio วันศุกร์ที่ 5 ตอน 16.00 น. อืมม์....งานเข้าแล้ว....~~~

 

หลังจากวางสาย...ก็เดินเข้าห้อมคอมแบบงงๆแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาเล่นเนทและโหลดเพลงอย่างเมามันส์.....และวันนั้นทั้งวันก็ดำเนินไปอย่างเป็นปกติ.....วันต่อมาก็ไม่ไปเรียนมันซะอย่างนั้น...เนื่องจากตื่นมาก็สายแล้วและขี้เกียจบึ่งรถไปเพื่อจะเรียนแค่วิชาเดียว...เลยนอนอืดอยู่บ้านดีกว่า...(เพื่อนบอกว่าคาบนั้นอาจารย์ก็ไม่มา...เยี่ยม!!) ตอนแรกกะจะอ่านหนังสือ..แต่สรุปว่าก็ไม่ได้อ่านอยู่ดี....((ไม่มีสาระเอาเร้ย~))..ตอนกลางคืน on MSN เจอเบนซ์เลยเล่าให้เบนซ์ฟังว่าได้ไปถ่ายรูปนะ..ถ้าว่างก็ไปด้วยกัน....สรุปว่าว่างก็เลยได้ไปด้วยกัน...มีจุงไปด้วยอีกคน ^ ^ มาวันศุกร์ที่ 5 ก็โดดเรียนคาบแรกไป...((โดด PY 226 น่ะแหละ  -* -)) แถมยังเสียตังค์ค่าแท็กซี่(และค่าทางด่วน)บึ่งไปเรียนคาบที่ 2 เพียง 1.30 ช.ม.และเดินทางอีก 2 ช.ม.เพื่อกลับมาที่รามอินทรา 40 ((นี่กูคิดผิดรึป่าวที่นั่ง Taxi ไปเรียนเนี่ย....อ๊ากกกก..จริงๆน่าจะนั่งแท็กซี่กลับมาที่ Studio มากกว่า (T_T) )) นัดเจอเบนซ์กับจุงที่สหฟาร์ม...และเนื่องจากนั่งเรือกลับมาเลยต้องต่อรถแท็กซี่บึ่งมาหาเบนซ์อีกที...วันนี้นั่งแท็กซี่ทั้งวัน...(("จน"นับแต่บัดนั้น..จนบัดนี้  -*-)) เบนซ์ก็บึ่งไปให้อีกที....สรุป...สายไป 20 นาที...((งานเข้าเลยกู..โดนพี่ช่างแต่งหน้าบ่นเง้อ~~ ขอโทษก๊าบบบ >/\ < )) ไปถึงก็แต่งหน้าๆๆๆๆแต่งไปเรื่อยๆ...อากาศก็เย็นขึ้นเรื่อยๆ...สรุปกว่าจะแต่งหน้าเสร็จไอส้มก็กลายเป็นคนทรงเจ้าไปแล้ว..."หนาวจนตัวสั่น" ของจริง...วันนั้นดั๊น..ไม่หยิบเสื้อแขนยาวไปด้วย...เกือบโดน Freeze ซะแร้ววววว~~~

 

ระหว่างที่แต่งหน้า...ก็โดนบ่นเรื่องกันคิ้วว่า..กันเองใช่มั้ย??? สรุปว่าคิ้วมีปัญหา..พี่ช่างแต่งหน้าช่วยแก้ไขอะไรไม่ได้เพราะอิส้มกันซะ......(no description กันเลยทีเดียว)..จากนั้นก็โดนบ่นเรื่องขนตาและชั้นตา....อ๊ากกก....หนูดูดีสุดได้เท่านี้อ่าค่ะ..ฮือๆๆ (Y_Y) แต่พี่กัลก็ช่วยแต่งให้จนสวยอย่างที่เห็น....เอิ๊กๆๆ~~ (ขอบคุณพี่กัลนะคะ...แต่หนูก็สวยได้แค่นี้ T-T) พอแต่งหน้าเสร็จก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า....ได้ใส่ 3 ชุด...แล้วก็ไปยืนถ่ายรูปโดยมีพี่แป๊บเป็นผู้ออกแบบท่าทางให้...เพราะอิส้มยืนนิ่งเป็นไม้กระดานเลย  (-*-) สรุปว่าถ่ายแบบเสร็จไปด้วยดี...ไม่น่าเชื่อว่าเครื่องสำอางค์และไฟจะช่วยให้คนไม่สวยดูดีขึ้นอย่างทันตาเห็น......ของเค้าดีจริงๆ!!!!

 

เก็บตกจากการไปถ่ายรูปวันนั้น....พี่กัล(ช่างแต่งหน้า)เห็นเบนซ์แล้วชอบโครงหน้าเบนซ์..ก็เลยเชียร์พี่แป๊บให้เก็บข้อมูลและถ่ายรูปเบนซ์เก็บไว้...พี่กัลบอกว่าเบนซ์แต่งหน้าได้หลายแบบ....ดีจังน้า...((ทำไมกุไม่มีตา 2 ชั้นกับเค้ามั่งวะ??)) และหลังจากที่ถ่ายแบบอะไรเสร็จก็ไปกินข้าวกันที่ร้านไทยอิสานตรงถนนเกษตร-นวมินทร์....เป็นมื้อที่อิ่มอืด..แต่ประหยัดคุ้มค่าจริงๆ...อิ่มทั้ง 3 คน...ยังไม่ถึง 300!!!! เป็นไปได้เนอะ...((300 ทอน 4 บาทง่ะ 555++)) เบนซ์ขับรถมาส่งที่บ้านเหมือนทุกครั้ง.....สำหรับวันนั้นก็ต้องขอบใจเบนซ์กับจุงด้วยน้า....ที่ไปเป็นเพื่อนกัน....ไม่งั้นเราคงเหงาแย่เลย... ^ ^

 

วันเสาร์....มีสอบ PY 226 ก๊อดดดด.....อ่านไม่ทันก๊าบบบ...เดาสุ่มลูกเดียวเล่ย!!!  แถมยังเขียนข้อเขียนไม่ทันอีก...นี่แหละหนา...ชีวิต!!!  หลังจากสอบเสร็จก็ไปเดินเล่นผ่อนคลายจับจ่ายใช้สอยซื้อของแก้เซ็งที่ jj market คิดถึง jj เพราะไม่ได้ไปเดินเล่นเองคนเดียวนานมากกกกก.....ได้กระเป๋ามา 1 ใบ...และกางเกงทรงเก๋อีก 1 ตัว....กระเป๋าแบน...แถมแฟนยังไม่มีอีกตังหาก!!!! เฮ้ออออ~~~

 

วันอาทิตย์...มีทำบุญในหมู่บ้าน..ตื่นมาทำบุญแต่เช้า...กินข้าวต้มแล้วก็นอนต่อ...ตื่นมาอีกทีก็มาสอนพิเศษน้องๆ....((ได้ข่าวว่ายังไม่ได้อาบน้ำเลย...เป็นครูประสาอะไรเนี่ย??)) พอสอนเสร็จก็ไปอาบน้ำและสอนทัศเทพต่อ...มีเรื่องน่าดีใจว่าทัศเทพมีผลการเรียนที่ดีขึ้น!!!!  ไม่รู้ว่ามาจากที่สอนพิเศษไปมั้ย???  แต่ดีใจกับทัศเทพและน้าหนูด้วยค่ะ ^ ^ ตกเย็นน้าเปิ้ลกับน้องขวัญก็มาที่บ้านมากินพิซซ่ากัน....อิ่มอืดอีกมื้อจริงๆเลยคับ!!! (I'm lovin cheeseeee..)

 

ตั้งแต่ปีใหม่มา.....ก็คิดว่ามีแต่เรื่องดี-ดี.....ดีจังเลยน้า...แต่จะดีด้วยถ้าหากว่า....ใครคนนั้นจะหันมาสนใจกันบ้าง...(T_T).......อะไรเนี่ย..ได้คืบจะเอาศอก......ไอส้มเอ๋ย~~~

 

หลายสิ่งได้ผ่านไปแล้ว.....และหลายสิ่ง....กำลังจะผ่านเข้ามา....